Wszelkie przejawy dyskryminowania pracownika są zabronione prawnie w Wielkiej Brytanii. Niestety wielu Polaków zmaga się z tym problemem, na własnej skórze doświadczają niegodnego traktowania. Istnieją pewne procedury, których trzeba dopełnić, aby uzyskać odszkodowanie z tego tytułu.

Co zrobić w przypadku przejawów dyskryminacji?

To zależy przede wszystkim od tego, kto takiej dyskryminacji się dopuszcza. Odszkodowanie należy się nam dopiero w określonych warunkach oraz po zebraniu odpowiednich dowodów.

Jeśli naszym oprawcą będzie osoba spoza firmy, ale pozostająca z nami w relacji zawodowej, jak dostawca bądź nasz współpracownik, pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić, jest zawiadomienie o zaistniałej sytuacji przełożonego. On poprowadzi tę sprawę dalej, aby więcej nie dochodziło już do żadnych objawów dyskryminacji względem nas.

Sprawa komplikuje się, gdy to nasz przełożony zachowuje się w niewłaściwy sposób, na przykład uniemożliwiając nam awans czy dostęp do dodatkowych szkoleń. Kolejnym krokiem jest wtedy zawiadomienie osoby na wyższym szczeblu –  na przykład szefostwa. Dopiero gdy „najwyższa instancja” zlekceważy problem lub, co gorsza, sama będzie źródłem dyskryminujących postaw – wtedy powinniśmy tę sprawę pokierować dalej do ACAS (The Advisory, Conciliation and Arbitration Service). Powinniśmy jednak najpierw skompletować cały zestaw dowodów.

Na czym polega dyskryminacja według prawa?

Dyskryminacja może przybrać wiele różnych form, jednak wszystkie formy dyskryminacji oznaczają, że w jakiś sposób utrudnia się zatrudnienie lub pracę różnym osobom, nie ze względu na ich umiejętności oraz kompetencje, ale takie aspekty ich życia jak płeć, wiek, narodowość, rasa, orientacja seksualna. Dyskryminacja może objawiać się niższą płacą, nieprzyznawaniem nadgodzin, odmawianiem podpisania „lepszej” umowy, pomijanie przy szkoleniach, premiach czy wyjazdach, a także – zwolnieniem.

Można wymienić dyskryminację pośrednią i bezpośrednią oraz prześladowanie. Wszystkie te określenia reguluje ustawa Equality Act.  Dyskryminacja pośrednia będzie dotyczyć ogólnych zasad panujących w zakładzie pracy, które są niezgodne z prawami relacji pracy. Dyskryminacja bezpośrednia różni się jedynie tym, że to nie z góry ustalone zasady, ale konkretna osoba będzie nas dyskryminować. Najbardziej drastyczną formą dyskryminacji jest prześladowanie, czyli agresywne zachowanie względem nas na tle rasistowskim. Jeśli ktokolwiek nas obraża czy narusza nasz osobisty komfort, powinniśmy zrobić wszystko, aby natychmiast taką relację uciąć.

Obawa przed represją

Kolejną formą dyskryminacji w pracy jest represjonowanie. Można o nim mówić, jeśli dochodzi do dyskryminacji z powodu wcześniej podjętych kroków, by jej zaprzestać, lub w innym kontekście walczyć o swoje prawa pracownicze. Strach przed represją skutecznie zapobiega walce o swoje prawa. Nie podejmujemy kroków mających na celu polepszenie warunków pracy, gdy boimy się, że jeszcze bardziej się pogorszą. Represjonowanie jest jednak niezgodne z prawem i podlega takim samym konsekwencjom co dyskryminacja.